بررسی های رسانه ای تحریریه

تحلیل و بررسی فیلم روزی روزگاری در آمریکا Once Upon a Time in America 1984

سرجیو لئونه چگونه از دل خشونت، خیانت و خاطره، یکی از تاریک‌ترین رؤیاهای تاریخ سینما را ساخت؟

بعضی فیلم‌ها با پایان یافتن، تمام می‌شوند. «روزی روزگاری در آمریکا» از آن‌ها نیست. چهار ساعت پس از ورود به جهان سرجیو لئونه، تماشاگر با داستانی بسته‌شده روبه‌رو نیست؛ با تصویری روبه‌روست که هنوز دست از سرش برنمی‌دارد: چهرهٔ دیوید «نودلز» آرونسون و لبخندی که نه رهایی است، نه پیروزی و نه حتی نشانه‌ای قطعی از خوشبختی.

یمن؛ سرزمینی که در آن خیال با واقعیت ترکیب می‌شود

یمن جایی است که منطق خشک و پیش‌بینی‌های رایج در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل همواره با بن‌بست روبه‌رو می‌شوند، سرزمینی که در آن شگفت‌انگیزترین تناقض‌ها، شکل زندگی روزمره و معادلات قدرت را می‌سازند.

«زوال خاندان آشر» از راجر کورمن تا مایک فلنگن؛ دو چهره از یک نفرین

دو اقتباس از «زوال خاندان آشر» ادگار آلن پو، در فاصله‌ای بیش از شش دهه، دو تصویر متفاوت از یک فروپاشی می‌سازند: راجر کورمن در فیلم ۱۹۶۰ وحشت را در خانه‌ای بیمار، خاموش و گوتیک محبوس می‌کند، اما مایک فلنگن در سریال ۲۰۲۳ آن را از دیوارهای خانه بیرون می‌کشد و به امپراتوریِ ثروت، قدرت و فساد می‌سپارد. یکی داستان زوال است؛ دیگری کیفر زوال. این نقد، این دو بازخوانی از پو را از منظر روایت، شخصیت‌پردازی و زبان بصری و صوتی مقایسه می‌کند تا نشان دهد چگونه یک کابوس ادبی، در دو عصر متفاوت، به دو شکل از ترس تبدیل شده است.

نقد و بررسی فیلم «اودیسه» کریستوفر نولان

اودیسه؛ عظمت تصویری، شکست روانی

بعضی فیلم‌ها برای عظیم بودن به جهان‌های عظیم نیاز دارند؛ بعضی دیگر کافی است یک انسان را در قاب نگه دارند تا تمام جهان در چهره‌اش دیده شود. «اودیسه» کریستوفر نولان، با تمام جاه‌طلبی و شکوه بصری‌اش، بی‌تردید دسته‌ی اول را انتخاب می‌کند.

کالبدشکافی «تنگه وحشت Cape Fear» از ۱۹۶۲ تا ۲۰۲۶

سایه انتقام که از رودخانه برمی‌خیزد

تنگه وحشت از آن داستان‌هایی است که هر بار بازگشتش به سینما یا تلویزیون، صرفاً تکرار یک روایت قدیمی نیست؛ بلکه بازخوانی دوبارهٔ ترس، انتقام، گناه و شکنندگی خانواده است.